ถึงตอนนี้เชื่อว่าเพื่อน ๆ หลายคนคงจะเล่นเกม PRAGMATA จบกันไปแล้วนะครับ ซึ่งเพลงที่บรรเลงในตอนจบของเกมนี้มีชื่อว่า Memories Are You ที่ขับร้องโดยศิลปินญี่ปุ่นนามว่า YU-KA และเพลงนี้ก็เคยถูกนำมาโปรโมตในคลิปตัวอย่างของเกมมาก่อนแล้วด้วย โดยในบทความนี้ทางเราได้ทำการแกะเนื้อเพลงดังกล่าว พร้อมทั้งตีความเนื้อหาของเพลงเป็นเกร็ดเล็ดเกร็ดน้อย ว่าแล้วมาชมกันเลยดีกว่า
**บทความนี้มีการสปอยล์เนื้อหาเกม PRAGMATA**
เนื้อร้องภาษาอังกฤษ | เนื้อร้องแปลไทย |
Do you remember The place that felt so far Do you remember No matter how far The story has begun Do you remember | คุณยังจำได้ไหม สถานที่ที่เคยรู้สึกว่ามันช่างไกลเหลือเกิน คุณยังจำได้ไหม ไม่ว่าจะห่างไกลสักเพียงใด เรื่องราวมันเริ่มต้นขึ้นแล้ว คุณยังจำได้ไหม |
- จากเนื้อหาของเพลงนี้ที่สื่อออกมา ทำให้พอทราบได้ว่านี่คือสิ่งแทนความรู้สึกของไดอาน่าที่มีต่อฮิวจ์ ซึ่งในฉากจบแบบปกติที่ทุกคนได้เห็นกันหลังจบเกมรอบแรก ฮิวจ์นั้นได้ติดเชื้อจากการถูกเอธทำร้ายด้วยผลึก Dead Lunafilament และไม่มีทางรักษา แต่เจ้าตัวได้ปิดบังเรื่องนี้ไม่ให้ไดอาน่ารู้ถึงความผิดปกติในร่างกายของตนเอง กระทั่งในตอนท้าย ฮิวจ์ตั้งใจที่จะส่งไดอาน่าขึ้นยานขนส่งเพื่อให้เธอเดินทางไปที่โลกเพียงคนเดียว ทว่ายานก็ไม่มีพลังงานเหลือเลย ฮิวจ์จึงถอดแบตเตอรี่จากชุดนักบินอวกาศที่ตัวเองใส่อยู่มาใส่เข้ากับยาน ทำให้ยานขนส่งไปถึงโลกได้สำเร็จ กลายเป็นภาพสะเทือนใจแก่ผู้เล่นกับชะตากรรมของฮิวจ์ ที่ถ้าไม่เสียชีวิตจากอาการติดเชื้อ ก็คงจะตุยจากการขาดอากาศ เพราะชุดนักบินอวกาศไม่มีแบตเตอรี่นั่นเอง
- ในท่อนที่ร้องว่า but you taught me how beautiful... how life is, what home is... นั้น เข้าใจว่าน่าจะเป็นการสื่อถึงความเติบโตของไดอาน่า เพราะเนื้อเพลงท่อนนี้สื่อว่ามุมมองที่น้องมีต่อโลกได้เปลี่ยนไปก็เพราะฮิวจ์ จากเดิมที่น้องอาจจะไม่รู้ว่าโลกเป็นอย่างไร หรือคิดว่าโลกเป็นสถานที่ที่อ้างว้างด้วยความที่ไม่เข้าใจ หรือด้วยความที่ไม่เคยไปที่โลกมาก่อน แต่เพราะการมาของฮิวจ์มันได้เติมเต็มคำนิยามของการมีชีวิตอยู่ของไดอาน่าให้ชัดเจนยิ่งขึ้น และในเกมเราจะเห็นว่าไดอาน่าพยายามเรียนรู้สิ่งต่าง ๆ จากฮิวจ์อยู่ตลอดเวลา
- ช่วงที่เนื้อร้องพูดถึงลูกโลก (Globe) เป็นการอ้างอิงถึง Read Earth Memory ชิ้นแรกในเกมที่เป็นลูกโลกครับ โดยพอเราได้ไอเทมนี้แล้วนำไปมอบให้ไดอาน่าที่เชลเตอร์ น้องจะตื่นเต้นมากกับการได้เห็นโมเดลจำลองของโลก ซึ่งฮิวจ์ก็คอยให้ความรู้กับเธอว่ามหาสมุทรคืออะไร แผ่นดินอยู่ตรงไหน ขณะเดียวกัน ลูกโลกก็เปรียบเสมือนสัญลักษณ์ที่สื่อถึงการเดินทางหรือระยะทางที่ยาวไกล และในเนื้อเพลงนี้ก็มีการใช้เชื่อมโยงกับคำว่าบ้าน (Home) ด้วย เลยแสดงให้เห็นว่าสำหรับไดอาน่าแล้ว บ้านไม่ใช่สถานที่ที่มีที่ตั้งชัดเจน หากแต่หมายถึงใครสักคน ที่ต่อให้น้องจะไปอยู่ที่แห่งใดก็ตาม ถ้าได้เห็นลูกโลกนี้ น้องก็จะหวนนึกถึงความทรงจำที่เคยมีต่อฮิวจ์ทันที
- ท่อนที่ร้องว่า I'm glad I feel so lonely (ฉันดีใจนะที่ฉันรู้สึกเหงาเหลือเกิน) ต้องบอกว่าเป็นเทคนิคการเล่นคำที่ลึกซึ้งมาก เนื่องจากท่อนนี้เป็นการสื่อว่าความเหงาที่เกิดขึ้นเป็นหลักฐานว่าฮิวจ์เป็นดั่งความทรงจำที่ล้ำค่ากับไดอาน่าจริง ๆ และมีอิทธิพลต่อจิตใจเธอมาก ๆ จนทำให้คิดถึงเขาได้ขนาดนี้ แม้ว่าชะตากรรมจะไม่อาจนำพาให้ทั้งคู่ได้อยู่ด้วยกันอีกแล้ว
- ถัดมาเป็นท่อนที่ร้องว่า because of this tomorrow comes (เพราะสิ่งนี้ วันพรุ่งนี้จึงมาถึง) เป็นการเปรียบเปรยว่า เหตุการณ์หรือความทรงจำที่เกิดขึ้นระหว่างฮิวจ์กับไดอาน่า แม้ว่าจะเป็นสิ่งที่ตัวไดอาน่าเองไม่คิดไม่ฝันมาก่อนก็ตาม แต่มันก็กลายเป็นแรงผลักดันให้ไดาอน่ายังมีกำลังใจที่จะเผชิญกับวันข้างหน้าต่อไปครับ
- ท่อนท้ายของเพลงที่บอกว่า now I can feel how warm it is (ตอนนี้ฉันสัมผัสถึงความอบอุ่นของมันได้แล้ว) เป็นการสื่อว่าความทรงจำที่เกิดขึ้นจะไม่เป็นแค่ภาพที่ปรากฏในหัวของไดอาน่าอีกต่อไป แต่มันเป็นความรู้สึกที่คอยโอบอุ้มหัวใจของน้อง และจะเป็นเช่นนั้นตลอดไป
ติดตามข่าวเกมพีซี/คอนโซลอื่นๆ ได้ที่ Online Station
