วัยเด็กของใครหลาย ๆ คนอาจจะได้โตมากับการเล่นเกม หรือทำกิจกรรมอื่น ๆ แต่สำหรับบางคนมักจะโดนห้ามเล่นเกม หรือให้เรียนอย่างเดียว จนต้องทิ้งความสนุกในวัยเด็กไปอย่างน่าเสียดาย ชาวเน็ตท่านหนึ่งได้ออกมาโพสต์ว่า การที่ครอบครัวไหนห้ามลูกเล่นเกม แล้วไม่มีอะไรมาทดแทนส่วนนั้น เหมือนเป็นการปล้นเวลาชีวิตและความสุขของเด็กไปเฉย ๆ เลย เรามาดูกันว่าเรื่องราวเป็นมาอย่างไร
เรื่องราวมันเริ่มต้นขึ้นเมื่อชาวเน็ตท่านนี้ได้โพสต์ลงบน X(Twitter) เรื่องการที่หลายครอบครัวมักอยากจะทำตามคำแนะนำ เรื่องห้ามลูกเล่นเกม แต่ไม่ประสบผลสำเร็จเพราะขาดบางสิ่งไป สิ่งนั้นคืออะไรเรามาดูกัน
"ครอบครัวที่ห้ามเล่นเกมแล้วไปได้สวยเนี่ย มีแค่ 'คนมีฐานะ' นั่นแหละ เหมือนสมัยช่วงก่อนสงคราม ที่สามารถเดินทางไปถึงจังหวัดข้าง ๆ ได้โดยเหยียบอยู่บนแค่ที่ดินของตัวเองเท่านั้นแหละ
เพราะแทนที่จะให้เล่นเกม พวกเขามอบประสบการณ์และความหรูหราในระดับที่ต่างออกไปต่างหาก ถ้าไม่มีสิ่งนี้แล้วอยากจะไปเลียนแบบเขา มันก็จะจบลงด้วยการแย่งชิง เวลาอันมีค่าร่วมกับเพื่อน ๆ ในวัยเด็กที่มีแค่ตอนนี้เท่านั้น ไปเปล่า ๆ เท่านั้นเอง"
มันก็ไม่ใช่เรื่องที่ผิดหรือถูกสักทีเดียวแหละนะ เพราะเราสามารถปรับใช้ได้ตามความเหมาะสม แต่ก็เข้าใจได้เพราะบางครอบครัวก็เคร่งทำตาม จนลืมให้ความสำคัญกับความสุขของลูกไปเหมือนกัน เรามาดูคอมเมนต์บางส่วนกันดีกว่าว่าเขาพูดถึงอะไรกันบ้าง
"จริงด้วย ลูกพี่ลูกน้องของฉันก็เป็นแบบนั้นแหละ บ้านไม่มีเกมให้เล่น แต่เป็นหมอมาหลายรุ่น แล้วพวกเขาก็ได้เป็นหมอกันหมดทุกคนจริง ๆ"
"ฉันโตมาในบ้านที่ห้ามเล่นเกม เวลาไปเล่นที่บ้านเพื่อนเลยพอจะเข้าใจเรื่องที่เขาคุยกันอยู่หรอก แต่เพราะเวลาที่ได้ใช้กับมันมันสั้นเกินไป เลยตามอะไรไม่ค่อยทัน จนค่อย ๆ กลายเป็นคนที่ไม่สามารถพูดแทรกอะไรออกไปได้ ทั้ง ๆ ที่ไม่ได้โดนเพื่อนกีดกันแท้ ๆ แต่กลับรู้สึกเหมือนตัวคนเดียวและถูกตัดออกจากกลุ่มอยู่ตลอดเวลา ความรู้สึกในตอนนั้นยังคงเป็นบาดแผลในใจมาจนถึงทุกวันนี้เลย"
"แน่นอนว่ามันอาจจะเป็นแบบนั้นก็ได้นะ ผมเองไม่ได้มาจากครอบครัวมีฐานะอะไร แต่ก็โดนจำกัดเรื่องเล่นเกมค่อนข้างหนักเลยล่ะ ถ้าเล่นเกินวันละ 1 ชั่วโมงเมื่อไหร่ จะโดนยึดไปเป็นอาทิตย์เลย
เครื่องเกมเองกว่าจะได้มาก็ไม่ใช่ช่วงที่เขากำลังฮิตกันด้วย หลัก ๆ เลยคือมักจะได้ไปขอเล่นที่บ้านเพื่อนซะมากกว่า แต่เพื่อเป็นการชดเชย เวลาไปกินข้าวนอกบ้านแล้วผมพูดว่า 'อยากกินอันนี้' หรือเวลาไปเที่ยวแล้วขอซื้อของฝาก พ่อแม่ก็จะโอเคเกือบตลอด
มานึกดูทีหลังว่า เงินที่พวกท่านยอมจ่ายให้ตอนนั้น มันอยู่ในระดับที่ซื้อแผ่นเกมทั่วไปได้สบาย ๆ เลยด้วยซ้ำ
พ่อแม่คงจะเข้าใจความอัดอั้นตันใจของผม แล้วก็คงพยายามหาจุดสมดุลให้มันลงตัวด้วยวิธีของพวกท่านล่ะมั้ง ตอนนั้น เพื่อนร่วมชั้นหลายคนที่วัน ๆ เอาแต่หมกมุ่นอยู่กับเกมส่วนใหญ่ก็เรียนไม่ค่อยเก่งกันด้วย เพราะมีเรื่องนั้นด้วยล่ะมั้ง ในความรู้สึกของเด็กคนหนึ่งตอนนั้นเลยคิดว่า มันก็ช่วยไม่ได้ละนะ..."
ถ้าลองเปลี่ยนวิธีการไม่ห้ามแต่จำกัดการเล่น และมีเวลาทำกิจกรรมร่วมกับลูกบ้าง ก็คงจะไม่แย่เท่าไหร่ แล้วเพื่อน ๆ ล่ะคิดเห็นอย่างไรกันบ้างกับเรื่องนี้
ที่มา : blog.esuteru.com
ติดตามข่าวสารวงการบันเทิง ไลฟ์สไตล์อื่นๆ ได้ที่ Online Station