"ลายเส้นที่ดูล้าสมัย" คืออะไร? นี่เป็นคำถามยอดฮิตในหมู่คนอ่านและนักวาดที่สังเกตเห็นความต่างระหว่างมังงะรุ่นเก๋ากับงานสมัยใหม่ แม้ว่าในโลกศิลปะจะไม่มีกฎเหล็กว่าแบบไหนถูกหรือผิด แต่ก็มีองค์ประกอบทางภาพบางอย่างที่ทำให้งานดู "มีอายุ" หรือหลุดออกจากมาตรฐานกระแสหลักในปัจจุบันอยู่
ประเด็นนี้กลายเป็นที่สนใจขึ้นมาเมื่อ Orimoto Mimana นักวาดมังงะเจ้าของผลงาน Bakuon!! ได้ออกมาให้ความเห็นว่า การที่ลายเส้นถูกมองว่าเชยนั้นไม่ใช่แค่เรื่องของรสนิยมส่วนตัว แต่มันถูกกำหนดโดย "มาตรฐานการมองเห็น" ที่วิวัฒนาการไปตามยุคสมัยของอุตสาหกรรมด้วย เขาอธิบายว่าลายเส้นยุคเก่ามักจะดูออกได้จากลักษณะทางเทคนิคเฉพาะตัว โดยเฉพาะวิธีการวาดโครงหน้าและการจัดการกับเปอร์สเปกทีฟ (มุมมอง) ในการแสดงสีหน้าตัวละคร
"มันไม่ใช่เรื่องของความดีหรือความไม่ดีหรอกนะ แต่ลายเส้นที่คนอื่นจะ "มองว่าเชย" น่ะ คือลายเส้นที่ มิติของใบหน้า กับ มิติของเครื่องหน้า มันไม่สัมพันธ์กัน
เช่น เวลาวาดหน้ามุมเฉียง 45 องศา แล้วพยายามใส่ความโค้งมนให้ใบหน้า จนทำให้ดวงตาข้างที่อยู่ไกลดูเล็กผิดปกติ
หรือดวงตาข้างที่อยู่ใกล้ดูใหญ่เกินเบอร์ไปมาก มันคือการฝืนเน้นมิติของภาพให้ดูเกินจริงไปนั่นเอง"
ตัวอย่างเช่น ปัญหาที่พบบ่อยคือความไม่สมดุลของสัดส่วนใบหน้าเวลาวาดตัวละครจากมุมเฉียง 45 องศา ในสไตล์ยุคก่อนจะนิยมวาดขนาดดวงตาให้ต่างกันอย่างชัดเจนตามตำแหน่ง ซึ่งบางครั้งทำให้ดูบิดเบี้ยวหรือเกินจริงไปบ้าง แต่ในมังงะสมัยใหม่จะเน้นความสม่ำเสมอและการสร้างโครงหน้าแบบสามมิติที่ดูสมูทกว่า นอกจากนี้เขายังชี้ให้เห็นว่า การตัดเส้นที่ดูแข็ง การลงเงาที่ไม่กลมกลืนไปกับภาพ และอนาโตมี (สรีระ) ที่ดูไม่เป็นธรรมชาติ ก็เป็นปัจจัยที่ทำให้ภาพดู "โบราณ" ได้เช่นกัน
อย่างไรก็ตาม Orimoto ย้ำว่าการใช้ลายเส้นที่คนมองว่าเชยนั้นไม่ใช่เรื่องผิดเลย ในทางกลับกัน นักวาดหลายคนยังเลือกใช้เทคนิคเหล่านี้เพื่อสร้างเอกลักษณ์เฉพาะตัว หรือรักษาบรรยากาศงานในแบบที่ตัวเองชอบ ทั้งนี้การผสมผสานสไตล์ยุคใหม่กับยุคคลาสสิกเข้าด้วยกันยังช่วยดึงดูดกลุ่มคนอ่านได้กว้างขึ้นและทำให้งานมีเสน่ห์ไม่ซ้ำใครอีกด้วย ซึ่งตัว Orimoto เองก็ใช้แนวทางแบบคลาสสิกในงานของเขาอย่าง Bakuon!! เช่นกัน
แปลและเรียบเรียงจาก : vocesabianime.com
ติดตามข่าวสารวงการบันเทิง ไลฟ์สไตล์อื่นๆ ได้ที่ Online Station