ย้อนกลับไปหลายปีก่อน เพลงอนิเมะเคยเป็นแนวเพลงเฉพาะกลุ่ม ที่หลายคนไม่กล้าเปิดตัว เพราะกลัวโดนมองว่าแปลกหรือไม่เข้าพวก แต่ตัดภาพมาที่ปัจจุบัน กลับกลายเป็นแนวเพลงที่ศิลปิน J-POP ระดับท็อปยังต้องหยิบมาโชว์เพื่อมัดใจแฟนคลับทั่วโลก จนเกิดเป็นคำถามที่น่าสนใจว่า จากแนวเพลงที่เคยถูกมองข้าม ถูกยอมรับตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ? เราไปดูกันดีกว่า
สมัยก่อนปี 1980 เพลงอนิเมะมักถูกมองว่าเป็น "เพลงสำหรับเด็ก" ที่ด้อยกว่าเพลงทั่วไป แต่พอเข้าช่วงต้นยุค 80 แนวเพลงก็เริ่มไปในทางเดียวกับ J-POP มากขึ้น จนกระทั่งปี 1983 ที่เพลง "CAT’S EYE" ของคุณ Anri โด่งดังจนกลายเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญที่ช่วยยกระดับให้เพลงอนิเมะขึ้นมาอยู่แถวหน้าได้สำเร็จ และพอเข้าสู่ยุค 90 การผสมผสานระหว่าง J-POP กับอนิเมะก็ยิ่งชัดเจนขึ้นไปอีก อย่างในเรื่อง SLAM DUNK ที่ได้ศิลปินดังแห่งยุคมากมายมาร่วมทำเพลงให้จนกลายเป็นกระแส
ถึงแม้การทำเพลงร่วมกับอนิเมะจะดูดีขนาดไหน ในอีกมุมหนึ่งก็มีปัญหาตามมา เพราะบ่อยครั้งที่เพลงมักจะไม่มีเนื้อหาเกี่ยวกับอนิเมะเลย จนทำให้หลายคนคิดว่าเพลง J-POP ก็ยังได้เปรียบอยู่ดี
แต่ในปัจจุบันนี้ ภาพจำเหล่านั้นเปลี่ยนไปแล้ว เพราะการที่อนิเมะยอดนิยมจะได้ศิลปินระดับแนวหน้ามาทำเพลงให้ โดยที่ตัวศิลปินเองก็เข้าใจเรื่องราวอย่างลึกซึ้งก่อนแต่งเพลงก็เป็นเรื่องปกติไปแล้ว หรือเผลอ ๆ เราจะได้เห็นภาพที่ฝั่งอุตสาหกรรมดนตรีเป็นฝ่ายวิ่งเข้าหาอนิเมะเพื่อขอมีส่วนร่วมเองด้วยซ้ำ
แล้วทำไมสถานการณ์ถึงเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้? เหตุผลสำคัญอย่างหนึ่งเลยก็คือ "วิธีการส่งต่อเพลงไปถึงผู้ฟัง" ในสมัยนี้เข้าถึงได้มากว่าสมัยก่อนเยอะ
สรุปจากโพสต์ข้างบนได้ว่า
เหตุการณ์ Happy Material สะท้อนยุคสมัยได้ชัดเจนมาก เรื่องมันเริ่มจากนักร้องคนหนึ่งดันไปพูดจาเหยียดหยามเพลงอนิเมะประมาณว่า "ของพรรค์นี้หาย ๆ ไปซะได้ก็ดี" ต้องเข้าใจว่าช่วงยุค 90 จนถึงประมาณปี 2010 การบูลลี่โอตาคุเป็นเรื่องปกติมาก รายการเพลงเมื่อก่อนคือจงใจคัดเพลงอนิเมะออกไปจากอันดับหน้าตาเฉยเลย ฟังดูไม่น่าเชื่อแต่เป็นเรื่องจริง แถมยังมีข่าวลือว่ามีนักร้องบางคนเอาแผ่นซีดีเพลงอนิเมะมาวางรองเท้าแล้วเหยียบไว้ตลอดการจัดรายการวิทยุด้วย
พอโดนหยามขนาดนี้ เหล่าโอตาคุก็เลยรวมพลังกว้านซื้อเพลงอนิเมะให้เกลี้ยงจะได้ติดอันดับ 1 เป้าหมายตอนนั้นคือเพลง "Happy Material" ที่กำลังทยอยวางขายพอดี แต่ความจริงที่น่าเศร้าคือ เพลงอนิเมะสมัยนั้นผลิตออกมาจำนวนน้อยมาก ต่อให้กว้านซื้อจนหมดตลาด ยอดขายก็ยังไม่พอจะดันให้ติดอันดับ 1 อยู่ดี สุดท้ายก็จบแค่ที่ 3 เป็นความรู้สึกพ่ายแพ้ที่อธิบายไม่ถูกจริง ๆ ใครเกิดทันยุคนั้นน่าจะจำได้ดี
หลังจากเหตุการณ์นั้น นักร้องต้นเรื่องก็ยังไม่เคยออกมาขอโทษนะ ทำให้โอตาคุหลายคนยังฝังใจเจ็บอยู่ แต่จุดเปลี่ยนคือช่วงปี 2005 นั้นแหละที่ทำให้สถานะของเพลงอนิเมะในญี่ปุ่นเริ่มยกระดับขึ้นเรื่อย ๆ
เพลงอนิเมะสมัยนี้ใกล้เคียงกับเพลง J-POP มากขึ้นกว่าเมื่อก่อนเยอะ แต่ใช่ว่าจะไม่ดีนะเพลงเก่า ๆ น่ะ ยังชวนให้คิดถึงและเปิดฟังได้เรื่อย ๆ เลย แล้วเพื่อน ๆ ล่ะคิดเห็นอย่างไรเกี่ยวกับเรื่องนี้บ้าง แล้วมีเพลงอะไรที่ชวนให้คิดถึงกันบ้าง?
ที่มา : blog.esuteru.com
ติดตามดูอนิเมะถูกลิขสิทธิ์ ได้ที่ Online Station แหล่งรวมอนิเมะที่คุณไม่ควรพลาด